eten meenemen
Avatar

Reny, 15. maart 2016 Inspiratie

Zelf glutenvrij eten meenemen

Mijn tas is eigenlijk altijd wel gevuld… Ik ga echt de deur niet uit zonder wat handige snacks in mijn tas, je weet immers maar nooit waar je terecht komt of wat er gebeurt. Die snacks variëren van kant-en-klare repen tot een klein zakje gemengde noten of een appeltje of ander stuk fruit. Ik moet het namelijk echt niet hebben dat ik ergens honger krijg en er is niets te eten… Dan word ik er op z’n zachts gezegd niet leuker van, en dat is echt nog heel subtiel uitgedrukt. Voor mij is het de normaalste zaak van de wereld dat ik met een halve picknickmand de deur uitga, regelmatig is mijn tas namelijk ook nog gevuld met verschillende bakjes voor de lunch. Just in case, ik bereid me graag goed voor! Maar laatst merkte ik toch maar weer dat niet iedereen het zo normaal vindt om glutenvrij eten mee te nemen. En dat zette mij aan het denken…

eten meenemen

Kijk, natuurlijk is het afhankelijk van de situatie of ik mijn tas wel of niet volstouw met mijn eigen eerste levensbehoefte. Ben ik langer dan een uur onderweg, met de auto of met de trein, dan weet ik gewoon dat ik trek ga krijgen. Ik ga me namelijk een beetje vervelen en krijg snaai zin… Uit zelfbescherming heb ik meestal (!) geen snoepjes in mijn auto, maar wel altijd een makkelijke snack, zodat ik me niet laat verleiden tot het assortiment van een benzinestation of de kiosk op het station. Want dan weet ik niet alleen zeker dat ik voor de meest ongezonde optie ga, maar ook zeker dat ik alle etiketten mag gaan lezen. Want ja, ik wil wel glutenvrij snacken. Het handigst vind ik het dan ook om gewoon zelf te zorgen voor iets lekkers dat mijn trek kan stillen. En uiteindelijk is dat vaak ook de goedkoopste én meest veilige optie.

Maar voor een lunch of een etentje is dat toch even anders vind ik. In mijn vorige blog vertelde ik al dat ik niet volledig glutenvrij móet eten, maar ik kies er zelf voor om dit wel grotendeels te doen. Lunchen of uit eten in een restaurant is meestal geen probleem, er staan vaak wel een aantal glutenvrije opties op de kaart waar ik blij van word. En anders is het altijd mogelijk om een glutenvrij gerecht te laten maken, gelukkig is de horeca in ons land daar steeds beter op voorbereid.

Maar er zijn ook situaties waarin ik een glutenvrije variant niet zo vanzelfsprekend vind…. Een gezamenlijke lunch op het werk bijvoorbeeld, of wanneer je met de hele familie aan het Paasontbijt zit. Ik ga er dan niet zomaar vanuit dat anderen rekening houden met mijn voorkeuren, en ik breng dan ook eigenlijk altijd zelf wat mee. Ik vind dat zelf echt totaal geen moeite, en ik hou er ook niet van om anderen in de verlegenheid te brengen als ze geen rekening met mij gehouden hebben. Mijn voorraadkast is goed gevuld met makkelijke broodjes, en ook uit mijn vriezer kan ik nog weken eten. Altijd makkelijk…

Maar laatst las ik in een Facebookgroep een discussie, waarin de dame die het onderwerp aanhaalde nogal verbolgen was over het feit dat ze voor een werklunch zelf haar eten moest verzorgen. Of nee, dat er door anderen vanuit gegaan werd dat ze dit wel zou doen, omdat zij nou eenmaal anders at en dat toch maar een beetje lastig was. Ze vond het maar raar dat zij voor zichzelf moest zorgen, terwijl zij dus eigenlijk de uitzondering was. Ik snapte die discussie dus niet zo, want het is voor mij zo natuurlijk om altijd voor mezelf te zorgen. Ik haal gewoon wat uit de kast, en je hoort mij verder niet hoor.

eten meenemen

Een toevallig een paar weken ervoor stond ik in mijn supermarkt bij het schap met glutenvrije producten. Een moeder en een jong meisje stonden bij hetzelfde schap, te kijken en te twijfelen. Blijkbaar zag ik er nogal betrouwbaar uit, want de moeder begon uit het niets een gesprek met mij… Ze vroeg me hoe ze nou zeker wist of een product glutenvrij was, ze was namelijk helemaal niet bekend met het schap waar ze voor stond. Ik wees haar op het glutenvrije logo, en ze ging verder met haar verhaal; haar dochter kreeg die middag een vriendinnetje te spelen en het meisje dat zou komen spelen heeft coeliakie. Ze wilde het vriendinnetje ook graag wat lekkers voorzetten, en daarom zocht ze een pak met koekjes uit. Ik vond het zo lief, en zo bijzonder ook, want waarschijnlijk had (de moeder van) dat vriendinnetje er zelf al lang rekening mee gehouden dat ze zelf glutenvrij eten zou meenemen.

Twee verschillende situaties in 1 week. En dan mijn eigen mening, over dat ik dus altijd gewoon zelf voor mijn eten zorg, behalve als ik in een restaurant zit. Ik ben wel heel benieuwd, hoe doe jij dat? Neem jij altijd zelf wat mee? Of ga je ervan uit dat er rekening gehouden wordt met jouw eetwensen? Ik vind het super leuk als je een reactie achterlaat!

Lees meer over deze auteur

Reny

Hi, ik ben Reny, 35 jaar oud en ik ben dol op lekker eten! Je vindt mij vaak in de keuken, want koken doe ik graag. Het liefst met pure ingrediënten, omdat mijn lijf daar blij van wordt. Ik eet vanwege darmproblemen grotendeels glutenvrij.