Elize

Elize, 23. mei 2016 Informatie

Een hekel aan brood

In september 2012 hoorde ik voor het eerst van het woord coeliakie. Ik was bij de huisarts op bezoek voor een nieuwe dosis medicatie voor mijn ‘prikkelbare darm’. Omdat ik net een nieuwe huisarts had, wilde ik dat medicijngebruik ook wel even bespreken. Misschien had zij wel nieuwe ideeën om die problematische darmen van mij een beetje te helpen.

Terwijl ik dacht dat de situatie de normaalste zaak van de wereld was keek mijn huisarts me alleen maar met een zorgelijk gezicht aan. Na mijn dossier uitgebreid bestudeerd te hebben en me wat vragen over mijn leefstijl te hebben gesteld was de conclusie: dit is niet normaal, we gaan je nu lekprikken en testen op van alles en nog wat. Coeliakie in het bijzonder.

Coeliakie… ik vond het vooral een gek woord. Iets waar ik nog weinig mee kon. Hoe spelde je het überhaupt? Ik had geen idee! Google hielp me thuis al snel op weg en ik moet zeggen dat ik flink schrok van de hoeveelheid klachten die ik herkende. Eigenlijk wist ik meteen al genoeg. De eeuwige buikpijn en obstipatie, de vermoeidheid en andere vage klachten. Maar vooral ook de enorme afkeer die ik had van brood.

Ik heb heel wat boterhammen aan de eendjes gevoerd in plaats van ze zelf op te eten en ik heb zelfs heel veel weggegooid. Stiekem, want mijn moeder had het niet leuk gevonden om te weten dat ik op de middelbare school bijna elke dag mijn lunch in de vuilnisbak mikte. Mijn moeder vertelde me later trouwens dat ik ook altijd erg weinig at van pasta en pizza. Dat vond ik wel heel lekker, maar ik zat er snel vol van. Als ik buikpijn kreeg wist ik dat het tijd was om te stoppen met eten, dan zat ik ‘vol’.

Gek genoeg heb ik mijn klachten nooit gelinkt aan brood of aan gluten. Waarschijnlijk omdat gluten in wel meer producten zit dan alleen in brood, pasta en andere overduidelijke dingen. Ook van soep werd ik waarschijnlijk niet helemaal lekker. En de cruesli bij het ontbijt. Het snoepje tussendoor. Daar komt nog bij dat mijn darmen inmiddels zo gevoelig waren dat mijn lichaam eigenlijk op van alles wat ik at niet zo lekker reageerde, dus zie dan de boosdoener maar eens te vinden.

Toen ik de diagnose coeliakie eenmaal had en glutenvrij ging eten vielen die puzzelstukjes natuurlijk wel op z’n plek. Ondanks mijn afkeer voor brood ging ik toch glutenvrij brood proberen. Het was even zoeken naar een brood dat niet als zand uit elkaar viel in je mond of zo hard was als een steen, maar toen ik dat had gevonden at ik het ook echt met plezier op. Het was me meteen duidelijk dat het glutenvrije eten bij mij heel licht viel. Ik kreeg er geen buikpijn van, dus dat ‘volle’ gevoel had ik niet. Heel apart, maar fijn!

Ik ben blij dat ik me zo goed voel dankzij een glutenvrij dieet. En ik vind het ook goed te doen. Ik hoef normaal brood niet te missen, want de pijn die ik ervan kreeg kan ik missen als kiespijn. Ik bak en kook erop los en eet lekkerder dan ooit.

Ik vind het wel zonde dat mijn diagnose zo lang op zich heeft laten wachten. Mijn eerdere huisarts(en) hadden, net als ikzelf overigens, weinig verstand van coeliakie. Misschien had ik als ik het woord coeliakie eerder was tegengekomen mijn klachten wel snel herkend en was ik er veel eerder achter gekomen dat ik coeliakie had. Er zijn waarschijnlijk nog veel mensen zoals ik een paar jaar geleden was, die niet weten wat coeliakie is en met onbegrepen klachten lopen te tobben. Daarom startte ik met een groep andere bloggers de Coeliakiemaand. De hele maand mei proberen we coeliakie en een glutenvrij dieet bekender te maken en geld in te zamelen voor onderzoek naar coeliakie. In onze ideale wereld weet iedereen wat coeliakie is, hebben alle mensen die onbegrepen klachten hebben door coeliakie zo snel mogelijk een diagnose en kun je overal goed en lekker glutenvrij eten.

Doen jullie nog een weekje met ons mee?

Lees meer over deze auteur

Elize

Hoi! Ik ben Elize, 25 jaar oud en glutenvrij sinds mijn 21e. Na de diagnose coeliakie was het even wennen, maar na een paar jaar kan ik zeggen dat ik mijn glutenvrije leven ervaar als een feestje. Ik geniet maar al te graag van gezellige avonden in de keuken met vrienden en familie, heerlijke glutenvrije maaltijden en het ontdekken van nieuwe glutenvrije producten!