Elize

Elize, 25. april 2016 Indrukken

Glutenvrij feest vieren

Omdat ik vanaf vandaag elke maand een artikel zal schrijven op Glutenvrij en Gelukkig zal ik mij eerst even voorstellen. Ik ben Elize. Ik ben nu ruim 3 jaar glutenvrij vanwege de diagnose coeliakie. Ik kook, ik bak, ik blog en ik geniet nog een paar maanden volop van het glutenvrije studentenleven. Als ik het woord studentenleven zeg, dan denken jullie vast meteen aan héél veel feestjes. Nou valt dat zo die laatste maanden van mijn studie best wel mee (of tegen, het is maar hoe je het bekijkt). De afstudeerscriptie moet namelijk ook op tijd af. Maar ik kan niet ontkennen dat ik regelmatig ’s avonds of in het weekend iets leuks te doen heb. 

Naar feestjes gaan vond ik drie jaar geleden, toen ik net de diagnose coeliakie had, best lastig. Op een verjaardag (waarbij regelmatig het avondeten inbegrepen zat) was er vaak niks voor mij te eten, dus ontwikkelde ik al snel de gewoonte om vooraf te bellen of er iets voor mij geregeld kon worden of dat ik beter zelf iets kon meenemen. Soms leverde dat de gastheer of vrouw even wat stress op, maar uiteindelijk was het wel zo makkelijk. Een onverwachte vraag naar glutenvrij eten op een feestje bleek namelijk nóg stressvoller voor beide partijen.

De laatste tijd merk ik echter dat het heel anders gaat. Ik hoef niet meer vooraf te bellen naar vrienden of familie, want iedereen weet inmiddels dat ik glutenvrij moet eten. Het is voor mij zo normaal geworden dat vrienden en familie gewoon iets uit het glutenvrije schap van de supermarkt halen voor ik kom, dat ik het ook negen van de tien keer vergeet om vooraf te overleggen. Af en toe krijg ik toch ineens een belletje. Meestal vanuit de supermarkt.

‘Eh… Elize. Met eten he. Voor aanstaande vrijdag. Ik sta nu in de supermarkt, maar ik weet echt niet waar ik moet zoeken!’

Tsja, glutenvrije producten liggen tegenwoordig niet alleen meer in het speciale glutenvrije schap, tussen de luiers en het hondenvoer in, maar ook in de vriezer en zelfs tussen de versproducten op de bakkersafdeling. En naast dat glutenvrije schap ligt een scala aan lactosevrije, suikervrije, vetvrije en/of biologische (superfood) producten. Het is natuurlijk geweldig dat het assortiment zo veel groter is geworden, maar ik kan me voorstellen dat mensen soms bang zijn per ongeluk iets te kopen dat bijvoorbeeld alleen maar biologisch is in plaats van glutenvrij.

Gelukkig weet ik inmiddels zelf alle glutenvrije producten van een enorme afstand te herkennen. Zelfs via de telefoon! Regelmatig coördineer ik mijn vrienden en familie behendig (al zeg ik het zelf) langs alle glutenvrije geheimen van de supermarkt. Ik heb meestal aan één woord genoeg en kan met enkel een opmerking over de kleur van een verpakking bepalen om welk merk het gaat. En dus ook of het product waarmee de betreffende persoon in zijn/haar handen staat glutenvrij is of niet. Soms is er wel een bezoek aan twee supermarkten én een natuurwinkel nodig, maar ach, uiteindelijk is er altijd wel ergens een glutenvrije diepvriespizza voor het avondeten en een vervanging voor taart te vinden.

Ik realiseer me maar al te goed dat ik heel blij mag zijn met alle mensen die rekening met mij houden.

Zelfs zonder dat ik erom vraag! Klasgenoten die zélf alle snackbars uit de buurt bellen om er zeker van te zijn dat ik een glutenvrij frietje kan mee eten. Vrienden die een enorme voorraad glutenvrij eten bovenop de kast neerzetten tijdens een feestje, zodat ik het kan pakken wanneer ik wil en niemand er verder aankomt. Een foto doorgestuurd krijgen van een ingrediëntenlijst zodat ik het nog even kan checken. Belletjes uit de supermarkt. Ik vind het allemaal geweldig lief!

Natuurlijk zijn er ook mensen die minder of zelfs geen rekening met mijn glutenvrije dieet houden. Ook niet erg. Ik snap heel goed dat het lastig kan zijn en ik kan best een verjaardag zonder snacks of taart. Meestal is er trouwens toch altijd wel iets in huis wat ik wel mag. Dan duiken we gewoon samen de voorraadkast in om even te zoeken. Toch heb ik altijd wel een noodvoorraadje bij me hoor. Gewoon voor de zekerheid. Want als ik trek krijg wil ik wel altijd iets kunnen eten, zodat ik niet chagrijnig word van de honger. Maar ik moet toegeven dat ik mijn beste vrienden wel uitzoek op hoe goed ze voor me zorgen op glutenvrij gebied… 😉 

Hebben jullie ook zulke lieve vrienden die veel rekening met je glutenvrije dieet houden? Of lopen jullie nog vaak tegen moeilijke situaties aan?

Lees meer over deze auteur

Elize

Hoi! Ik ben Elize, 25 jaar oud en glutenvrij sinds mijn 21e. Na de diagnose coeliakie was het even wennen, maar na een paar jaar kan ik zeggen dat ik mijn glutenvrije leven ervaar als een feestje. Ik geniet maar al te graag van gezellige avonden in de keuken met vrienden en familie, heerlijke glutenvrije maaltijden en het ontdekken van nieuwe glutenvrije producten!