Ρύζι – ο πολύτιμος κόκκος

Για σχεδόν το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού, το ρύζι αποτελεί την κύρια τροφή. Για την διατροφή χωρίς γλουτένη, αποτελεί το δημητριακό με την πιο πολυδιάστατη χρήση – δικαίως γιατί αυτοί οι μικροί κόκκοι το έχουν μέσα τους!

Έχετε φάει ρύζι σήμερα; Με αυτά τα λόγια καλωσορίζουν οι άνθρωποι στην Κίνα, την Ταϊλάνδη και το Μπαγκλαντές. Αποτελεί τη φυσική τροφή χωρίς γλουτένη σε όλη την Ασία. Περίπου 150 κιλά ρυζιού καταναλώνονται ανά κάτοικο σε ένα έτος.

Ο μεγάλος μικρός κόκκος

Σήμερα υπάρχουν περίπου 8.000 ποικιλίες ρυζιού, των οποίων τα συστατικά διαφέρουν. Κοινό σε όλες τις ποικιλίες Reis auf Holzloeffelείναι ότι αποτελούνται κυρίως από υδατάνθρακες και ώς εκ τούτου γεμίζουν τις αποθήκες ενέργειάς μας. Εκτός από τις φυτικές ίνες, το ρύζι είναι πλούσιο σε μέταλλα όπως μαγνήσιο, σίδηρο, ψευδάργυρο και κάλλιο, διάφορες βιταμίνες από το σύμπλεγμα βιταμινών Β καθώς και διάφορα αμινοξέα. Τα περισσότερα θρεπτικά στοιχεία προσφέρει το ακατέργαστο ρύζι, όπως το μαύρο και το κόκκινο ρύζι. Το άγριο ρύζι, επίσης, το οποίο στην πραγματικότητα προέρχεται απο την κορυφή ενός χόρτου που καλλιεργείται στις ΗΠΑ και τον Καναδά και περνάει  απο διαδικασία ψησίματος, έχει μεγάλη θρεπτική αξία και ιδιαίτερα έντονη γεύση.

Ευέλικτο
Για την δίαιτα χωρίς γλουτένη, το ρύζι είναι ένα υγιεινό συστατικό και μια πολυδιάστατη πρώτη ύλη. Με την μορφή Reis auf Schaufelαλευριού, άμυλου, σιμιγδαλιού εμπλουτίζει τα κύρια τρόφιμα χωρίς γλουτένη. Έτσι, χρησιμοποιείται στο ψωμί, τα ζυμαρικά και τα κέικ. Το διογκωμένο ρύζι και το τραγανιστό ρύζι κάνουν τα δημητριακά και τα μπισκότα πιο τραγανά. Ιδιαίτερα υγιεινά είναι το εξωτερικό στρώμα των κόκκων ρυζιού ολικής αλέσεως, το πίτουρα, το οποίο αφαιρείται κατά στην στίλβωση των κόκκων ρυζιού. Περιέχει φυτικές  ίνες και ιχνοστοιχεία και προστίθεται σε διάφορα φουρνιστά προϊόντα. Στην όποια του μορφή, το ρύζι δεν επιβαρύνει τον οργανισμό. Καλός λόγος για να ρωτάμε ακόμα πιο συχνά: «Φάγατε ρύζι σήμερα;».

Άλευρο ρυζιού: αποτελεί καλό πεικτικό υλικό σε σάλτσες και για πουτίγκες  ή χυλούς (τεμπούρα)

Κολλώδες ρύζι: λόγω του υψηλού ποσοστού του αμυλοπηκτίνης στο άμυλο των κόκκων, οι κόκκοι κολλούν τελείως μεταξύ τους κατά τη διάρκεια του βρασμού τους με ατμό.

Κόκκινο ρύζι: αποτέλεσμα της διασταύρωσης του άγριου ρυζιού και του κοινού ρυζιού. Οφείλει το χρώμα του στα πλούσια σε πηλό εδάφη που καλλιεργείται. Το κόκκινο ρύζι είναι ανεπεξέργαστο, κάτι που το καθιστά απολύτως φυσικό.

Μαύρο ρύζι: προέρχεται από την Κίνα και κάποτε το πρόσφεραν μόνο στον αυτοκράτορα. Και αυτό το σπάνιο είδος ανήκει στις φυσικές ποικιλίες. Είναι ιδιαίτερα θρεπτικό, καθώς περιέχει πολλά ιχνοστοιχεία και μεταλλικά στοιχεία, κυρίως σίδηρο αλλά είναι πλούσιο και σε πρωτεϊνές.

Ρύζι για ριζότο: οι πιο γνωστές ποικιλίες είναι το Arborio, το Carnaroli, το Maratelli και το Vialone. Ιδίως με το Carnaroli πετυχαίνει κανείς ένα κρεμώδες ριζότο με αλ ντέν-τε αποτέλεσμα, χωρίς να κολλάνε μεταξύ τους οι κόκκοι ρυζιού κατά το μαγείρεμα.

 

 

Διαβάστε περισσότερα από τον αρθρογράφο