Η Κοιλιοκάκη και το φαγητό εκτός σπιτιού

Η Κοιλιοκάκη και το φαγητό εκτός σπιτιού είναι μια ιστορία διαφορετική για κάθε πάσχοντα. Είναι ένα θέμα πολυσυζητημένο και από τα πρώτα πράγματα που θα απασχολήσουν έναν πρωτοδιαγνωσμένο.

Η διαφορά που υπάρχει τα τελευταία χρόνια είναι ότι οι επιλογές για φαγητό εκτός σπιτιού είναι πλέον πολύ αυξημένες. Σε σχέση με το παρελθόν όπου τα καταστήματα που μπορούσαμε να φάμε με ασφάλεια ήταν ελάχιστα.

Αυτό το γεγονός είναι φυσικά κάτι πολύ θετικό, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί μια σύγχυση στους πρωτοδιαγνωσμένους πάσχοντες. Υπάρχει μια νέα τάση, ειδικά σε νέους ανθρώπους, μετά τη διάγνωση τους να επισκέπτονται όλα τα εστιατόρια, καφέ, φούρνους, κλπ. χωρίς κανένα όριο.

Τι εννοούμε όριο; Όριο εννοούμε όχι τόσο στην ποσότητα του φαγητού αλλά όσο στο πόσες φορές θα φάμε έξω σε διάστημα μιας εβδομάδας. Δεν είναι σωστό για έναν οργανισμό που ακόμα αναρρώνει να τρέφεται μόνο με γεύματα εκτός σπιτιού. 

Θα πρέπει το άτομο να συντονίσει πρώτα από όλα το χώρο του σπιτιού του και μετά να αρχίσει να βγαίνει και εκτός σπιτιού. Ο πρώτος λόγος για να το κάνει αυτό είναι γιατί η σιγουριά που θα του προσφέρει το σπίτι του για το θέμα της επιμόλυνσης δεν θα βρεθεί αλλού.

Ο δεύτερος λόγος είναι ότι μαγειρεύοντας ο ίδιος θα μάθει και θα εμπεδώσει τον κίνδυνο της επιμόλυνσης. Το ποια συστατικά είναι ασφαλή για εκείνον και ποια όχι. Και γενικά τους κανόνες του πως μαγειρεύουμε χωρίς γλουτένη. Έτσι θα μπορεί και ο ίδιος να μεταδώσει τη γνώση του στους αρμόδιους των καταστημάτων των οποίων θα διαλέγει για να φάει εκτός σπιτιού και θα είναι πιο σίγουρος.

Το πιο σημαντικό είναι να συνειδητοποιήσει ο πάσχων πως όλα χρειάζονται μέτρο. Το σπίτι μας θα πρέπει να είναι η βάση μας και να μας παρέχει ασφάλεια. Να είναι πάντα γεμάτο επιλογές που θα μας καλύπτουν και δεν θα νιώθουμε ότι στερούμαστε. Και το φαγητό εκτός σπιτιού θα πρέπει να είναι μέσα στα πλαίσια του φυσιολογικού, και να είναι πάντα μια ευχαρίστηση.

Διαβάστε περισσότερα από τον αρθρογράφο

Ελπίδα Γαλανοπούλου

H Ελπίδα Γαλανοπούλου είναι κοινωνική λειτουργός με εξειδίκευση στην ειδική αγωγή. Εργάζεται επίσης ως zumba και pilates instructor από το 2012, αλλά και ως animater από το 2006. Έχει διαγνωστεί με την νόσο Κοιλιοκάκη το 1989. Δραστηριοποιείται επίσης εθελοντικά από το 2008 σε ότι αφορα τη νόσο Κοιλιοκάκη μέσω του πανελληνίου συλλόγου πασχόντων την Ελληνική Εταιρεία Κοιλιοκάκης.